|
|
Στίχοι-Μουσική: Θάνος Καρναβάς
Ένα τραγούδι είναι μια αόρατη πληγή
Που ρέει... ρέει... ρέει αίμα αλλά επιζεί
Ένα τραγούδι είναι μια χρυσή πηγή
Που ρέει... ρέει... ρέει.. Ήλιος - βροχή μαζί
Ζήσε ψυχή σαν ουρανός , μα άσε και λίγη συννεφιά
Έτσι όταν σμίγεις με το φως
Θα ‘σαι όμορφη σαν ζωγραφιά.
Ένα τραγούδι είναι αρρώστια και γιατρός
Που λέει... λέει... λέει... για σκότος και για φως
Σαν χρονοταξιδιώτης που περπατάει εμπρός
Και λέει... λέει... λέει : «δεν γίνεται αλλιώς»
Μπαίνει στους κήπους της Βαβέλ
Να βρει το ανθός του κακού
Κι άλλωτε μοιάζει με αγγαλια
Και αγάπη του καλοκαιριού...
Με βήμα αργό μα αποφασισμένο
Μπαίνω στη σήραγγα περνώ
Τίποτα δεν θα περιμένω
Και το σακάκι μου πετώ
Τα μάτια μου κλείνω , κάθε σκέψη μου αφήνω
Άραγε πού πηγαίνω πού;
Τα μάτια μου κλείνω , τα ίχνη μου σβήνω
Και όταν τα ανοίγω είμαι αλλού...
Βλέπω ένα δασός με ευκάλυπτους και πλατάνια
Πίσω από λεπτά πέπλα ομίχλης
Και πλούσια βλάστηση γύρω απ’ την λίμνη
Που είναι ο καθρέφτης του φεγγαριού...
Παιδιά με άστρα
Κοπέλες με άσπρα
Και ανεμίζονται μαλλιά
Χαμογελάνε και δεν πονάνε
Μου λένε έλα πιο κοντά...
Μα εγώ φοβάμαι δίχως αιτία
Κι έτσι γυρίζω εδώ ξανά.
Και βρίσκω ένα τραγούδι μια αόρατη πληγή
Που ρέει... ρέει... ρέει αίμα αλλά επιζεί
Ναι βρήκα ένα τραγούδι μια χρυσή πηγή
Που ρέει... ρέει... ρέει. Ήλιος – βροχή μαζί
Που ανασαίνει σε βυθούς
Και στον ορίζοντα μπροστά
Πέρα από τους μηχανισμούς
Και τα κολπάκια τα γνωστά...
|
